آنزیمهای محدود کننده مصنوعی

 

تاکنون بیش از400 نوع آنزیم محدود کننده مختلف شناسایی شده است که توالی شناسایی آنهاحداکثر 8 نوکلئوتید می باشد . اما گاهی نیاز به آنزیمهای محدود کننده ایاست که بتوانند جایگاههایی بزرگتر که اختصاصی تراند، شناسایی کنند. مثلاً، در برش پلاسمید ها بعنوان وکتور لازم است که فقط یک جایگاه شناساییبرروی پلاسمید موجود باشد. همچنین گاهی نیاز به برش توالیهای خاصی است کهبرای آن آنزیم طبیعی وجود ندارد. مثلاً ، در برخی قطعات DNA، توالیپالیندرم یافت نمی شود .دانشمندان برای حل این مشکل اقدام به ساختاندونوکلئازهای شیمیایی کرده اند. بکمک این اندونوکلئازهای شیمیایی میتوان هر جایگاه هدف دلخواه را با هر اندازه شناسایی کرده و آنها را برشداد. این آنزیمهای مصنوعی از یک الیگومر سنتزی DNA و یک گروه عاملی برشدهنده، تشکیل شده اند.این گروههای عاملی معمولاً لیگاندهای فلزی هستند کهبا تولید رادیکال آزاد باعث برش DNA می شوند. طرز استفاده از این آنزیمهابه این صورت است که ابتدا توالی مکمل جایگاهی را که میخواهیم برش یابد رابصورت سنتزی تهیه کرده وسپس گروه عاملی برش دهنده را به آن اضافه میکنند. با مجاور کردن این آنزیم مصنوعی با DNA آنزیم به توالی مکمل خود متصل شدهودر یک واکنش شیمیایی باعث برش آن میشود.

 

/ 4 نظر / 25 بازدید
مریم

مطالب خوب و مفیدی نوشتید که ازشون استفاده کردم. موفق باشید

مريم

سلام از مطالب خوبتان استفاده کردم.

س

سلام میشه منبع اون رو بگی .ممنون میشم

وحید

ممنون استفاده کردیم