انواع میکروگلیالها

  moa-brain-pic-3.gif

میکروگلیاها سلولهای غیرعصبی سیستم اعصاب مرکزی (CNS) با منشاء مزودرمی می باشند که 5 تا 20 درصد کل جمعیت سلولهای گلیاها را تشکیل می دهند. با تکامل مارکرهای ویژه میکروگلیا شناسایی بهتر این سلولها در in vivo و in vitro و در نتیجه رفتارهای ایمنولژیک و مورفولژیک این سلولها انجام پذیرفته است. این سلولها اولین جمعیت از سلولهای CNS می باشند که در مقابل آسیب ها, عفونتها و واکنش های التهابی مغزی نظیر بیماری آلزایمر, مولتیپل اسکلروزیز, انسفالوپاتی و بیماری پرییون پاسخگو می باشند. بر اساس مطالعات تکوینی و پاتوفیزیولژی سه فرم قابل شناسایی برای میکروگلیا تعریف شده است.

الف ـ میکروگلیا منشعب (Ramified) یا میکروگلیای در حال استراحت (Resting) در سیستم عصبی مرکزی نرمال و بالغ و شرایط غیر پاتولژیک می باشد.

ب ـ میکروگلیا فعال شده (Activated) میکروگلیای غیرفاگوسیتیک که در نواحی واکنش های ثانویه بعلت قطع عصب و التهاب CNS یافت می شوند.

ج ـ میکروگلیای واکنش دهنده (Reactive) یا میکروگلیای فاگوسیتیک که در نواحی عفونی و نواحی دژنره شده نورونی یافت می شوند. در طی بیماری و آسیب CNS , میکروگلیا تغییراتی در شکل و ظاهر شان نشان می دهند. در حالت استراحت میکروگلیا بسیار منشعب با سیتوپلاسم دور هسته های کم می باشند. به محض صدمه پاتولژیک این سلولها هیبرتروفی پیدا می کنند و ضمائمشان کوتاه و پرپشت می شود. میکروگلیا اعمالی شبیه ماکروفاژهای بافت های دیگر دارند که می توان به فاگوسیتوزیس میکرو ارگانیسم های مهاجم و سلولهای آسیب دیده, عرضه آنتی ژن و تولید سیتوکین و تولید کموکاین ها, تولید ایی کوزانوئیدها, اجزای کمپلمان, اسیدهای آمینه محرک مثل گلوتامات, پروتئینازها, رادیکالهای اکسیدایتو و نیتریک اکسید و پروتئین شوک حرارتی hsp 70 اشاره نمود.

میکروگلیاها تحت تاثیر سیتوکاین ها از جمله فاکتورهای محرک تشکیل کلنی نظیر فاکتور محرک تشکیل کلنی گرانولوسیت ماکروفاژ (GM-CSF) قرار می گیرد و تکثیر, فعال وواکنش دهنده می گردد.

 

          slide004.jpg

/ 0 نظر / 22 بازدید