سلول های شیزوفرنی

شیزوفزنی (Schizophrinia)، یک بیماری روانی است که علائم آن شامل :آشفتگی شخصیتی ، توهم  و از دست دادن شعور میباشد. این بیماری اکثرا  در سنین حدود 19 تا 21 سالگی رخ می دهد. بیماران تصاویری را می بینند و صداها، بوها و مزه هایی را احساس می کنند که واقعی نیستند . بنظر می رسد که این بیماری یک بیماری  چند عاملی یا پلی ژنیک  باشد . با استفاده از داروهایی که برای درمان این بیماران بکار می رود، مشخص شده که ازدیاد فعالیت  دوپامین (که یکی از نوروترانسمتیرها  است) در ایجاد این بیماری نقش دارد.در حال حاضر حدود 24 میلیون نفر به این بیماری مبتلا هستند.در پنجم سپتامبر 2003 تیمی به سرپرستی دکتر Sabine Bahn از انستیتو Babraham دانشگاه کمبریج ، اعلام کردند  که الیگو دندروسیتها مهمترین سلولهای عامل شیزوفرنی هستند. این تیم با برسی 22000ژن ،مشخص کرد که درالیگو دندروسیتهای افراد مبتلا به شیزوفرنی، حداقل 15 ژن درست عمل نمی کند. بر اساس این مطالعات  مشخص شده است که ژن رسپتورهای دوپامین D2 وD3  (یعنی DRD2   وDRD3)و همچنین ژن تیروزین هیدروکسیلاز با شیزوفرنی  ارتباط دارد. آنزیم تیروزین هیدروکسیلاز ، تیروزین را به دی هیدروکسی فنیل آلانین که پیش ساز دوپامین است تبدیل می کند. همچنین ژن رسپتورهیستامین H2 ، (HRH2) بعنوان یکی از کاندیدهای این بیماری محسوب شده است. یکی دیگر از ژنهایی که در رابطه با این بیماری شناسایی شده است ژن CHRNA7 است که زیرواحد آلفا یکی از رسپتورهای اسید  نیکوتینیک،را کد می کند.ژن کد کننده یکی از رسپتورهای سروتونین(HTR2A)  نیز از دیگر ژنهایی است که با شیزوفرنی پیوستگی دارد . بانگاهی به انبوه ژنهای کاندید برای بیماری شیزوفرنی،درمی یابیم که اغلب این ژنها ، در ارتباط با نوروترتنسمیتر ها میباشند. برخی ار این ژنها رسپتورهای نوروترانسمیترها را کر میکنند و برخی دیگر در سنتز آنها نقش دارند.

  ReferencesTkachev, D. et al. Oligodendrocyte dysfunction in schizophrenia and bipolar disorder. The Lancet, 362, 798 - 805, (2003).  

/ 0 نظر / 5 بازدید